دکتر واقعی

سلام مدتی بعد از بهبودی از انفلوانزای سخت حوصله نوشتن نداشتم اما الان خوبم
تا وقتی رزیدنتی قبول نشده بودم کسی از اقوام و اشنایان نبود که به فکر من نباشه البته میدونید چه جور فکری؟ اینکه هر وقت تو رو ببینن بگن چی شد ! قبول نشدی؟یا با وقاحت تمام :حتما تخصص بگیر حالا دیگه کسی دکتر عمومی رو قبول نداره!هر کس که در تخصصش نبود سوالای عجیب و غریب می کرد و نظر میداد .حالا که قبول شدم هم باز  مطالب عجیب می شنوم این بار از نوع دیگه :به به تبریک میگم حالا دیگه دکتر واقعی شدی !
واقعا به اینجور افراد چی باید گفت؟

تب

از ثبت نام که برگشتم خونه خوب بودم ولی از روز بعد حالم به شدت بد شد انفلوانزا گرفتم تو تب می سوختم  چند ساعت بعد لرز میکردم هر چی قرص و شربت میخوردم فایده نداشت  ارترالژی و میالژی و سر درد و سرفه داشتم حالا جالبه هر کی میرسید میگفت مگه دکتر ها هم مریض میشن؟ 
حالا تازه یه کوچولو بهترم فردا باید برم بقیه کارای ثبت نام رو انجام بدم

ورزش ثبت نام

دیروز رفتم ثبت نام کنم(برای رزیدنتی) ورزش کاملی هم کردمچرا؟ اخه مدام از این اتاق به اون اتاقاز این طبقه به اون طبقه و از یه ساختمون به ساختمون دیگه رفتم  تازه هنوز چند جای دیگه هم باید برم  البته بد هم نیست یه جور تمرین قبل از شروع کشیکهاست.

راز

زندگی ، هر چه را که بخواهی همان را به تو می دهد

شروعی تازه

به نام خدا
اول از همه سلام به دوستان و همکاران بزشک و خوانندگان این وبلاگ من خانم دکتری هستم که بعد از عبور از هفت خوان رستم بالاخره در امتحان دستیاری در رشته بیماریهای داخلی قبول شدم و خوشحال و شاکرم .کمی هم استرس دارم بعد از چند سال دوری از محیط بیمارستان و کشیک بازم استرسها و کشیکها شروع میشه البته این تنوعی که تو زندگیم رخ میده برام لازم بود .تا اول شهریور که دوره رزیدنتی شروع میشه برای شروع  باید کتاب اورژانسهای داخلی رو بخونم و البته تا میتونم فیلم ببینم و موسیقی گوش کنم چون دیگه بعدا  فرصتی برای تفریح ندارم.خوب فعلا ...